Hamdiye Şiirinde ÇOCUKLUK ARKADAŞIM

Hamdiye Şiirinde  ÇOCUKLUK  ARKADAŞIM.. / Hikmet Okuyar

*

Anılardan akıp gelen gönül sayfalarıma dökülen  Hamdiye Okudan Tarzı güzel bir ŞİİR idi.. Tebrikler teşekkürler..

Şair duygusallığımda okudum. Yorumladım.. Daha çok okunsun diye seve seve yayınlıyorum...Hikmet Okuyar Şüsiyad Başkanı.

................................................................

ÇOCUKLUK  ARKADAŞIM.. /  Hamdiye Okudan

* 

Koştuğumuz sokaklarda seni aradım..

Bütün sokakları dolaştım..

Adım adım..

Ayak seslerin yankılandı, içimdeki boşlukta..

Canı çekilmiş boş sokaklarda..

Yerli yerindeydi, Körebe oynadığımız sokaklar..

Sokakla boş, sokaklar ıssız,

Sokaklar buz gibi, sevinçsiz..

Sen yoktun..

Çıkmadın saklandığın yerden..

Oysa dayanamaz çıkardın hemen.

Çık yine çık arkadaşım

Çık hadi neredeysen..

Söz veriyorum:

Sobe! Demeyeceğim…

Çık be arkadaşım..

Yoksun, seni çok aradım.

…

Hatırlıyor musun? 

Ben seni hep ebe yapardım..

Sen beni döner döner arardın..

Açıp mendili, bakmaya çalışırdın..

Gözlerin bağlı, takılır düşerdin..

Oyunu unutur, sana koşardım..

Sen acını unutur beni sobelemeye koşardın..

Sen düştüğünde ben..

Ben düştüğümde Sen..

Kaldırırdın yerden..

Sevgiden bir ışık dökülürdü gözlerimizden.

Sonra uzun uzun gülerdik..

Acımızı unutur giderdik.

…

Ağlardık dizlerimiz kanadığında..

Sen Beni kaldırdığında:

Ağlama, derdin..

Ağlardım..

Sen, sımsıkı sarılırdın..

Yaramın üstüne bütün nefesinle üflerdin..

Sonra bir de eğilip öperdin..

Sıcacıktı dudakların..

Bak, geçti derdin..

Yaramın acısı geçerdi birden..

Birlikte gülerdik yeniden…

Koşar, uçardık kelebekler gibi..

Doymazdık oynamaya..

…

Ben yine düştüm arkadaşım..

Kanıyor dizlerim, yaralandım..

Hem de acıyor kalbim..

Sen yoksun..

Canım çok yanıyor..

Sen duymuyorsun..

kalkamıyorum düştüğüm yerden..

Seni arıyorum o günlerdeki gibi..

Nerdesin arkadaşım..

Hadi, uzat ellerini..

Kaldır beni, öp, üfle yaramı…

Geçti, ağlama de..

Sil, gözlerimi..

Tıpkı eskisi gibi..

…

Neredesin arkadaşım..

Neredesin çocukluğum..

Neredesiniz?

Yine koşalım, kanasın dizlerimiz..

Öpelim, üfleyelim geçsin acımız..

…

Çocukluk yaraları geçerdi be arkadaşım..

Şimdi geçmiyor…

Aldığımız yaralar, durmadan kanıyor, büyüyor…

Bir türlü iyileşmiyor..

Neredesin, yüreğim çok yanıyor...

*

Özer Hamdiye Okudan

 01 Eylül 2020 / Mirapark / TEKİRDAĞ