Zehirli Kolaylık. Giresun’lu Ne İçiyor?

Zehirli Kolaylık. 
Giresun’lu Ne İçiyor?

Fındık bahçelerinde otlarla baş etmenin yolunu kimyasal ot ilacı ile yapan halk, yetkililerinde denetimsizliği ile Birkaç saat içinde yeşil olan ne varsa sararıp kurutuyor. Kahvede, camide yaptığı katliamı şöyle anlatıyor; Valla ne tırpan zahmeti var ne de yüksek işçi yevmiyesi.Basıyorum ot ilacını bahçe ayna, ayna. 

İlk bakışta üreticinin cebini rahatlatan bu zehirli çözüm, maalesef asıl faturayı insan sağlığına ve geleceğe kesiyor, toprakta ne kadar yararlı, yararsız canlı  varsa öldürüp yok ediyor eko dengeyi bozuyor. 

En önemlisi Giresun’un 550 köyünde hayatın akışı, dağdan gelen o tertemiz kaynak sularıyla akar. Köylü bahçesini sular, evinde o suyu içer.Kasabalarda, şehir merkezlerinde olduğu gibi sularda arıtma yapılmaz, bahçelerde ki kaynak sularından direk mutfağa akar. Ancak bahçelere dökülen glifosat ya da her ne zıkkımsa o güçlü ot ilaçları, ilk yağmurla birlikte toprağa sızıyor ve doğrudan bu içme suyu kaynaklarına karışıyor. Yani paradan tasarruf edelim derken, bardaklarımıza kendi ellerimizle zehir dolduruyoruz.

Bugün Giresun'un dağlarında konuşulan vahşi madencilik projeleri ne kadar büyük bir tehditse, bahçelerimize her yıl kendi ellerimizle sıktığımız bu kimyasallar da o kadar, hatta halk sağlığı açısından belki de ondan çok daha sinsi ve büyük bir tehlikedir. 

Dünya Sağlık Örgütü bu zehirleri "muhtemel kanserojen" ilan edeli çok oldu. Uzun vadede karaciğerden bağışıklık sistemine kadar pek çok organı tehdit eden bu maddeler, artan kanser vakalarının en büyük şüphelisidir. İşçilikten kâr ettiğini zanneden üretici, birkaç yıl sonra hem zayıflayan fındık ocaklarıyla rekolte düşüşü yaşıyor hem de en kıymetli varlığı olan sağlığını tehlikeye atıp kaybediyor.
Üç beş kuruşluk işçilik parası kâr edelim derken zehirlenen yeraltı suları ve kararan bir halk sağlığı gerçeğiyle karşı karşıyayız. Kâğıt üstünde "kârlı" görünen bu kimyasal kolaylık, masaya yatırıldığında aslında ömrümüzle ödediğimiz en pahalı yanlıştır. Toprağımızı, suyumuzu, memleketimizi ve insanımızı korumak için bu zehre artık "dur" deme zamanı gelmedi mi?