BİRKAÇ ÇUVAL FAZLA FINDIK İÇİN…

Çocukluğumun Giresun'unu hatırlıyorum. 1970'li yıllarda fındık bahçeleri "dedete" denilen toz ilaçlarla körükler yardımıyla ilaçlanırdı. O günlerde tek düşüncemiz vardı; fındık kurdu olmasın, birkaç çuval daha fazla ürün alalım.

Kimse, attığımız zehrin sadece zararlı böcekleri değil, doğanın dengesini sağlayan binlerce canlıyı da öldürdüğünü düşünmüyordu. Arıları, kelebekleri, faydalı böcekleri, kuşları ve toprağın görünmeyen canlılarını…

Aradan yarım asır geçti. Teknoloji gelişti, ilaçlama yöntemleri değişti ama anlayışımız pek değişmedi. Bugün de bahçelerimizi daha güçlü makinelerle, daha yoğun kimyasallarla ilaçlıyoruz. Öyle ki bahçede zehir değmedik bir yaprak bile bırakmıyoruz.

Son yıllarda dikkat çekici olaylar gözlemledim. Bazı bölgelerde bezelyeler ürün vermeden sararıp kurudu. Salatalıklar ve domatesler eskisi gibi meyveye dönüşmüyor. Bunun en önemli nedenlerinden biri, doğanın en çalışkan canlıları olan arıların hızla azalmasıdır.

Arılar olmazsa tozlaşma olmaz, tozlaşma olmazsa ürün olmaz. Sadece bal üretimi değil, tarımsal üretimin büyük bir bölümü tehlikeye girer. Yani mesele birkaç böceğin yok olması değil, hayatın devamlılığı meselesidir.

Bugün kahverengi kokarca zararlısı ile mücadele ediyoruz. Elbette mücadele edilmelidir. Ancak mücadele yöntemlerimizi yeniden gözden geçirmek zorundayız. Sahada Bilinçsiz ve aşırı kimyasal kullanımının bedeli, birkaç yıl sonra çok daha ağır olabilir. Zararlıyı yok ederken faydalı böcekleri, arıları ve kuşları da yok edersek, sonunda kaybeden yine biz oluruz.

Ben bugüne kadar bahçemde kimyasal ilaç kullanmadım. Belki bana öyle geliyor ama son yıllarda bahçemde daha fazla kuş gördüğümü, daha fazla kuş sesi duyduğumu hissediyorum. Çünkü doğa, kendisine fırsat verildiğinde kendini onarmayı biliyor. 

İnsanoğlu doğanın sahibi değildir; onun sadece emanetçisidir. Toprak, su, hava ve üzerindeki bütün canlılar bizden sonraki nesillerin de hakkıdır.

Bugün vereceğimiz kararlar, yarın torunlarımızın nasıl bir dünyada yaşayacağını belirleyecek. Birkaç çuval daha fazla ürün uğruna, çocuklarımızın ve torunlarımızın yaşayacağı dünyayı zehirlemeye hakkımız yok.

Unutmayalım:

Bu topraklar bize atalarımızdan miras değil, torunlarımızdan emanettir.

Doğayı korumak, geleceğimizi korumaktır.