Karadenizde, Giresunda, Şebinkarahisarda

Samsun’ dan sonra Ünye, Fatsa, Ordu yıldız gibi parlıyor, içlerinden geçerken içiniz ısınıyor.        

Sekiz Temmuzda değerli kardeşim İlhami Temel’in oğlunun düğününe katıldım.         

Bu düğünde Giresunlunun düğün sahibine gösterdiği olağanüstü vefasına ikinci defa şahit oldum.        

Konu Giresun ve Giresunlu olunca çağrıldığı her yere Amerika’ya, Almanya’ya, Fransa’ya, İstanbul’a, Bursa’ya, yaylalarımıza, Giresunlunun ona ihtiyaç duyduğu her yere iki eli kanda olsa koşup gelen İlhami Temel’i hemşehrileri öğrencileri sevgi selinde boğdular.        

Dünyanın ve Türkiye’nin her yerinden koşup gelen kendisi gibi Giresun sevdalısı hemşehrileri İlhami Temel’in düğününü miting alanına çevirmişlerdi.        

Ben böyle miting gibi bir düğünü, kalabalığı izdihamı birinci defa Gemlik’teki Giresunluların halk önderliğinden, yol göstericilerinden, Gemlik vergi rekortmenlerinden hemşehrimiz müteahhit Mustafa Yiğit’in inşaat mühendisi oğlu Şamil Yiğit’in düğününde görmüştüm.         

Giresun’un vefalı  Çepni uşakları, Giresunluya karşılıksız hizmet edenleri bağrına basmayı herkesten iyi biliyor.        

Giresun da iktidarı  gördüm. Ancak bu sayın başbakanın getirmek istediği ileri demokrasinin iktidar anlayışı değil. Tek parti dönemindeki Ankara Valisi Tandoğan’ın bu memlekete komünizm gelecekse biz getiririz size ne oluyor anlayışında bir iktidar.

     Sivil toplum kuruluşlarının imdat çığlığını  muhalefet olarak algılayan bir iktidar.

     Demokrasiyle idare edilen ülkeler, kalkınmışlığını, refahını, demokratik yönetimlerdeki muhalefete borçludur. Demokrasilerde devlet yönetiminde muhalefetin varlığı çalışması en az iktidar kadar önemlidir.         

Dünyadaki bütün yöntemlerinde ister krallık olsun, ister diktatörlük olsun ister komünizm, ister faşizm olsun iktidar vardır.

     Muhalefet ise sadece Demokrasiyle idare edilen ülkelerde vardır.

     Eğer bir ülkede muhalefet yoksa hür basın yoksa iktidar gevşer, iktidar yozlaşır, iktidar çürür, iktidar çalışmaz hale gelir.

     İktidarı  çalıştıran muhalefettir.        

 İktidar uçuşa geçmek, kalkınmak, çağ atlamak isteyen bir ülkenin bir kanadı  ise öbür kanadı muhalefettir.

     Türkiye’nin güçlü muhalefete ihtiyacı olduğunu bilen, siyasetçilerden biri de, gençlik kollarında başladığı siyasi hayatına bugün iktidar partisinin genel başkanı ve Türkiye’nin başbakanı olarak sürdüren Sayın Recep Tayyip Erdoğan’dır.

     İktidarın gevşememesi, hantallaşmaması, milletvekillerinin rehavete kapılıp halktan ve meclisten kopmamaları için muhalefete Sivas’ın doğusunda Türkiye’nin devamı var oralara da gidin diye muhalefeti her fırsatta uyararak çalıştırmaya gayret etmiştir.        

Giresun da etkili bir muhalefet herhalde yoktur ki, iktidardaki hemşehrilerimiz sivil toplum kuruluşu Eğribel platformunun İMDAT BOĞULUYORUZ GİRESUN’UN NEFES BORUSU EĞRİBEL OSMAN AĞA TÜNELİNİ AÇIN çığlığını muhalefet olarak algılamaya başlamışlar.        

Geçen yıl Eğribel Osman Ağa Tüneli için destek veren AK partili hemşehrilerimizden hiç biri bu yıl Giresun merkezden, Dereli’ den, Şebinkarahisar’dan, Alucra’dan, Çamoluk’tan Eğribel’e gelemediler.        

Seçmenlerinin sesi olamadılar. Yüz bin nüfuslu Gemlik ilçesinin AK partili belediye başkan yardımcısı Dereli’ li hemşehrimiz Muharrem Sarı Eğribel’ deydi, iktidardan Giresun ve ilçelerinden bir tek belediye meclisi üyesi yoktu.        

Eğribel tüneli herhalde görev yaptığı Gemlik’e gidip gelmek için Muharrem Sarı’ya lazım.        

Yine Gemlikteki Giresunluların halk önderlerinden müteahhit hemşehrimiz Mustafa Yiğit oradaydı ancak Giresun Ticaret ve Sanayi Odasından hiçbir iş adamı yoktu.         

 Herhalde Mustafa Yiğit’te tünelin ihalesini almak için Gemlik’ ten Eğribel’e gelmişti diyeceğim ama Mustafa Yiğit devlet ihalesi alan müteahhitlerden değil.        

Gemlik Giresunlular derneğinin eski başkanı Durmuş Uslu, yeni başkanı Halil Dağ oradaydı. Giresun sivil toplum kuruluşlarından sadece Esnaf Odaları birliği başkanı Ali Kara oradaydı.        

Eğribel tünelinin Giresun’un ve Giresunlunun kaderini değiştireceğini bilen Giresun basını neredeyse tam kadro Eğribel’ deydi.        

Muhalefetten sadece Giresun’un meselelerine bilgi ile bakmasını  bilen Giresun belediye başkan yardımcısı Ömer Cinel’in desteği vardı.

     Ne yoktu. Boş limana hüzünle bakan demokrat partinin en başarılı  bakanı Hayrettin Erkmen’in CHP belediyesince yaptırılan altında Eğribel tüneli açılmadığı için eserin çalışmıyor diye bir yazı yoktu.

     Eğribel tüneli için yapılan basın toplantısından sonra ilçem Şebinkarahisar’a geldim. Şebinkarahisar belediyesinin Tamzara mahallesinden Alucra’ya doğru kilometrelerce gittikten sonra dönüp Şebinkarahisar’a geldim.         

 Giresun Şebinkarahisar yolu şahtı, şahbaz olmuş. İlçemizden ilimize gitmek dünya işkencesiydi şimdi cehennem işkencesi olmuş.        

 Şebinkarahisar’a gidince üçüncü defa seçime girip oylarını artıran yüzde elli oyla tekrar iktidar olan AK partinin Türkiye’nin her şehrine başbakanın resmiyle asılan ve bir hafta sonra da kaldırılan teşekkür afişinin hala asılı olduğunu görünce şaşırdım.

     Türkiye’nin bütün illerine, ilçelerine bir hafta teşekkür eden başbakan Şebinkarahisar’a niye bir aydan fazla teşekkür etmeye devam ediyor.

     Sonra çözdüm.

     Şehrin yarısı heyelanla kaymış gitmiş. Şebinkarahisar belediyesinin mahallelerinde yaşayan hemşehrilerimiz belediyelerine ulaşmak için 20 kilometre yol gidiyor.        

Şebinkarahisarlıların vilayetleri Giresun’a gitmek için bitmeyen yollarına 20 km daha eklenmiş.        

Muhalefet partilerinden çıt çıkmıyor. Sivil toplum kuruluşlarından çıt çıkmıyor, halktan çıt çıkmıyor. Herkesin ağzı var dili yok        

Türkiye’nin başka ilçelerinde böyle afetler olunca, başta muhalefet partileri olmak üzere, sivil toplum kuruluşları, demokratik eylemleriyle faaliyetleriyle, ilçeyi, ili, Türkiye’yi ayağa kaldırıyor. Mitingler yapıyor basın toplantıları yapıyor, heyelan bölgesinin yanına çadırlar kuruyor, bütün esnaf camlarına araç sahipleri araçlarının camlarına heyelanın ellinci günü, altmışıncı günü diye afişler yapıştırıyor.        

Devletin afet işlerini seferber ediyor.

     Çarşıdaki ekmek kapıları, demirciler arastasını, semerciler arastasını, bakırcılar arastasını, ayakkabıcılar arastasını, saraçlar arastasını, cevizini, ceviz kırma evlerini, Giresun sahilinin yayla turizm merkezi olma özelliğini kaybeden Şebinkarahisar elinde kalan son ziyneti;         

Tamzara ırmağı boyunca uzanan HASARI’ nın suladığı yeşil gerdanlığını da heyelan sebebiyle kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalmış. Kimseden çıt çıkmıyor.        

Tek fabrikası olan ayakkabı fabrikası kapısına kilit asmak zorunda kalmış kimseden çıt çıkmıyor.        

 Muhalefet partileri ilçe binalarına heyelanın resminin afişini yaptırıp, Heyelanın ellinci günü devlet ortada yok. Sen bize teşekkür ediyorsun ama biz sana teşekkür edemiyoruz sayın başbakan diye yazmışlar mı diye baktım. Yok, yazmamışlar.        

 Şebinkarahisar’ın elinde kalan son ziynetini Yeşil gerdanlığını sadece heyelan tehdit etmiyor. Ziraat odası başkanı Muhlis Aslan feryat ediyor. HES barajında projeye uyulmuyor Tamzara ırmağı boyunca uzanan yeşil gerdanlık kuruyacak elden çıkacak diyor.

     Ne Şebinkarahisar’dan ne gurbetten çıt çıkmıyor.

     İstanbul’dan, Bursa’dan, Gemlik’ ten bin kilometre yol kat edip Eğribel tüneli açılsın, göç dursun, Giresun gençlerine iş versin, aş versin, liman eskisi gibi arı kovanı gibi çalışsın, binlerce kamyoncu hemşehrimiz binlerce işçi hemşehrimiz limanda iş bulsun aş bulsun, son Giresunlu göçmesin, baba ocaklarımız sönmesin diyen platform üyeleri Giresun basınından, Giresun Esnaf odaları başkanı Ali Kara’dan ve Giresun belediye başkan yardımcısı Ömer Cinel den başkası Giresun merkezin den, Dereli’ den, Şebinkarahisar’dan, Alucra’dan, Çamoluk’tan size yeterli desteği vermedi.        

Hemşehrilerimizin verdiği bu ceza da size yeter.          

 UYARI: Giresunlu hemşehrilerim, sahilimizden Şebinkarahisar, Alucra, Çamoluk ilçelerimize ve İç Anadolu’ya giderken veya Şebinkarahisar’dan, Alucra’dan, Çamoluk’tan Giresun sahiline veya Karadeniz’e inerken, kendinizi Rizeli, Trabzonlu, Ordulu, Samsunlu zannedip bizim de araçlarımız Karadenizli hemşehrilerimiz gibi yirmi birinci yüz yılın arabaları deyip bastırıp gitmeyin.        

Zira sizin yolunuzda komşu illerimiz gibi tüneller yok, viyadükler yok yirmi birinci yüzyılın yolları yok. Osmanlıdan kalma Halil Rıfat Paşa’nın yaptırdığı yollardan geçeceksiniz. Bu yolda her yıl ölümcül kazalar olur. Lütfen 20 kilometreden daha hızlı gitmeyin.

Av.Murat Toker