ÖZGÜR YÖNETİM AŞIĞI ÖMER BİN ABDÜLAZİZ

Hz Hacer, Hz Yusuf, Hz Musa ve Peygamberimizin eşleri, müminlerin annesi Maria Annemiz gibi Mısır Saraylı Ömer Bin Abdülaziz, Muaviye öldüğü yıl dünyaya bir güneş gibi doğmuştur.

Dünya nimetlerine  eğilmeyen ve bazalt taşları arasında yükselen Kabe gibi özgür, Mekkelilerin zulmünden kaçan muhacirlere kucak açan Medineliler kadar merhametli, evini beytülmal ilan eden  Hz Ebu Bekir kadar paylaşımcı, dedesi Hz Ömer gibi adil ve Peygamberimizin : “ Ben peygamber olmasaydım Ömer peygamber olurdu ” dediği özgürlük aşığı Ömer Bin Abdülaziz, ilk tahsilini Medine’de dayısı Abdullah Bin Ömer ve diğer sahabelerin yanında yaptı.

Henüz yirmi beş yaşındayken atandığı Hicaz Bölgesi valiliğinden zalim Haccac’ ın gammazlamasıyla uzaklaştırılan Ömer Bin Abdülaziz, Süleyman Bin Abdülmelik’ ten sonra 717‘de müminlerin emirliğine getirildi.  Zalim Yezid’ in oğlu II.Muaviye gibi  atandığı görevi halka iade etmiştir. Daha sonra halk tarafından bu göreve tekrar getirilen Ömer Bin Abdülaziz, önce kendi malını beytülmala bağışlamış, daha sonra Mezalim Mahkemeleriyle topladığı haksız kazançları beytül maldan halka dağıtmıştır. O daima yöneticinin zalim olmamasını arzu etmiş “ zalim yöneticiden kaçan asi değildir, asıl asi olan zalim yöneticidir. Çünkü Yaratıcı’ ya isyanda kula itaat edilmez ” demiştir.

Halkının en fakiri gibi yaşamış olan Ömer Bin Abdülaziz, Halife olmadan önce bin dirhemlik elbise giyerken halife olduktan sonra on dirhemlik elbise giymiştir. O daima fakir ve ezilenden yana olmuştur. “ Allah’ a yemin ederim ki kendilerine zenginlik verilmiş olanların mallarının; yoksula, yolda kalmışa, yetimlere verilmesini arzu ederim ” diyerek böyle davranmaya  öncelikle kendi nefsinden ve ailesinden başlamıştır.

Ömer Bin Abdülaziz:  “ Bizimle arkadaşlık etmek isteyen beş şartla arkadaşımız olsun; ihtiyacını karşılamaya gücü yetmeyenleri bize haber vermek, bilmediğimiz doğrularda bize rehberlik etmek, iyi işlerde bize yardımcı olmak, kimseyi bizim yanımızda kötülememek ve kendisini ilgilendirmeyen olaylarla meşgul olmamak ” ifadeleriyle arkadaşlık ve ilişkilerdeki ölçülerini ortaya koymuştur.

Ömer Bin Abdülaziz, Emevi Sultanlarının Cuma namazı hutbesinde Hz Ali Efendimize küfür bölümünü kaldırmış ve yerine “ Şüphesiz Allah  adaleti, iyilik yapmayı, yakınlara yardım etmeyi emreder, hayasızlığı, fenalığı ve azgınlığı yasaklar. O düşünüp tutasınız diye size öğüt veriyor”  ( Nahl 90 ) Ayetini  getirmiştir. 

     Ali Zafer TOPŞİR